Każdy obraz ma wymiary 100 cm x 100 cm – jeden metr kwadratowy – i ta skala stanowi integralną część koncepcji projektu. Te 30 płócien reprezentuje fizyczną przestrzeń 30-metrowego mieszkania. W dzisiejszych realiach i taki metraż domu jest nieosiagalnym marzeniem dla wielu młodych ludzi. 30 metrów kwadratowych w takiej perspektywie to seria o domu, o którym marzą młodzi ludzie, to jednocześnie za dużo i za mało. To obietnica szczęścia, ale zarazem lęk przed nieznanym. Projekt ten zgłębia złożone i głęboko osobiste koncepcje domu, rodziny, bezpieczeństwa ora emocjonalne spektrum między samotnością a więzią. W świecie, który jest coraz bardziej połączony, a jednocześnie izolujący, idea „domu” nabiera wielu znaczeń. Może to być miejsce fizyczne – dom wypełniony ciepłem, wspomnieniami i obecnością bliskich – lub poczucie przynależności, które przekracza wszelkie mury. W tych 30 obrazach staram się zastanowić nad różnymi sposobami, w jakie doświadczamy domu we współczesnym świecie. Prace te zagłębiają się w chwile komfortu, bezpieczeństwo, które znajdujemy w tym, co znane, i przestrzenie, w których czujemy się najbardziej sobą. Dotykają jednak również cichej pustki, która czasami towarzyszy samotności, oraz tęsknoty za więzią, czy to z innymi, czy z samym sobą. Koncepcja rodziny – biologicznej, wybranej czy wyobrażonej – również odgrywa kluczową rolę. Rodzina może być zarówno źródłem oparcia, jak i katalizatorem zmian, miejscem wsparcia lub miejscem napięć. Te obrazy zgłębiają wielowymiarową dynamikę życia rodzinnego: od chwil bliskości i troski po trudniejsze, często niedostrzegane aspekty złożoności relacji.
Aleksandra Młynarska, urodzona w 1996 roku w Radomiu. Ukończyła Liceum Plastyczne im. Józefa Brandta w Radomiu w 2015 roku, a następnie studia magisterskie na kierunku Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki ze specjalizacją Konserwacja Malarstwa i Rzeźby Polichromowanej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w 2021 roku. Uczestniczy w wielu w projektach konserwatorskich m.in. w Halden (Norwegia), w Częstochowie oraz w innych obiektach sakralnych w Polsce – w Graboszewie, Wielu, Szprotawie itp. Misję konserwacji uważa za szczególnie ważną, ze względu na znaczenie zabytków dla poczucia tożsamości i przynależności społecznej. Zafascynowana technikami malarskimi dawnych mistrzów, wykonuje kopie dawnych dzieł sztuki, a jednocześnie tworzy własne projekty malarskie, rozwijając indywidualny język artystyczny. Choć próbowała wielu mediów, technika olejna daje jej największą swobodę wypowiedzi artystycznej, w której może realizować swój zachwyt nad nieograniczonymi możliwościami świata kolorów i ich wzajemnymi relacjami. Przez dwa lata jako malarz- animator współtworzyla projekt filmowy ,,Chlopi’’. Swoje obrazy prezentowała na wystawach indywidualnych: „Minuty niezmarowane”, 2015, Galeria Filharmonii i. Pendereckiego, Radom, – „Artysta / kopista”, 2019, Galeria Biblioteki Publicznej, Radom, – „Technika i technologia tworzenia dzieł sztuki w zbiorach Muzeum”, 2020, Galeria Muzeum Diecezjalnego Wrocław w Toruniu, oraz w ramach wielu wystaw zbiorowych.
Leave a Reply